ฝนตก

นิคส์บ่น

ช่วงนี้ฝนตกบ่อยเหลือเกิน และที่สำคัญฝนทุกหยดตกลงสู่พื้นดิน….อะไรๆก็ดูชื้นแฉะไปหมด หันไปทางไหนก็เจอแต่คนเป็นหวัด ไอจาม น้ำมูกไหล เสียงเปลี่ยน ท่าทีก็ดูซึมเซา ไม่สดใสร่าเริง พาลให้นึกเกลียดช่วงเวลาที่ฝนตก รู้สึกเหงา และเบื่อหน่ายกับภาพเดิมๆ มากกว่าเก่าอีกหลายเท่า ทั้งๆที่ใครๆต่างว่ามันเป็นช่วงเวลาที่แสนโรแมนติค ไม่ชอบแต่ก็ทำอะไรไม่ได้ ทำได้เพียงหยิบหนังสือ “ฝนตกขึ้นฟ้า” มาอ่าน สลับกับมองไปนอกหน้าต่าง
“เมื่อไหร่นะ จะได้เห็นภาพตกขึ้นฟ้าบ้าง”

วินทร์ต่อ

ผมกลับชอบฝนตกครับ โตมาในเมืองที่ฝนตกชุก และผ่านเวลานานๆ ดูเม็ดฝนโปรยปรายลงมา เป็นความสุขครับ แม้ว่าจะมาพร้อมหวัดไม่แกมบรรจงก็ตาม

———————————————————————–>>

จาก www.winbookclub.com คอลัมน์คุยกับวินทร์ เลียววาริณ

(วินทร์ เลียววาริณ ปรมาจารย์ผู้เป็นนายของตัวอักษร)